هله‌هوله اصطلاحي است که ما درباره خوراکي‌هايي که بين‌وعده‌هاي غذايي به صورت تفنني مي‌خوريم، به کار مي‌بريم. اگرچه اصطلاح هله‌هوله در وهله اول، آدم را ياد بچه‌ها مي‌اندازد ولي بزرگسالان هم به اندازه آنها به هله‌هوله علاقه نشان مي‌دهند و بابتش پول خرج مي‌کنند. اگر مي‌خواهيد بدانيد هله‌هوله‌هاي خوشمزه چه فوايد و مضراتي دارند و از نظر علم تغذيه، اين خوراکي‌ها کجاي برنامه غذايي ما قرار مي‌گيرند، اين گزارش را بخوانيد.

اگرچه اين روزها انواع و اقسام ظروف ايراني و خارجي چيني و استيل و ملامين در طرح‌ها و رنگ‌هاي متنوع به بازار‌ آمده اما باز هم ظروف پلاستيکي در بيشتر آشپزخانه‌ها جايگاه ويژه‌اي دارد. امروزه پلاستيک‌ها جزيي از وسايل اصلي آشپزخانه محسوب مي‌شوند که پس از تهيه و آماده کردن غذا با مواد غذايي تماس پيدا مي‌کنند.غذاها در ظروف پلاستيکي تهيه، بسته‌بندي و گاهي مصرف مي‌شوند.درخانه نيز بسياري از غذاها و باقي‌مانده آنها در ظروف پلاستيکي ذخيره مي‌شوند؛ ولي آيا اين ظروف پلاستيکي تاثيري روي سلامت غذا ندارند و اصلا چه نکاتي را بايد در تهيه و خريد آنها مدنظر قرار داد؟

روش نگهداري مواد غذايي به طريق انجماد ديده مي‌شود که غذاهاي مختلف ديگر مثل غذاهاي اضافه، شيريني‌ها يا حتي شير را هم فريز مي‌کننداساسا براي انواع گوشت مطرح بوده است و بعد از آن حبوبات و سبزي‌ها قرار مي‌گيرند. اما متاسفانه امروزه بسيار . مساله اينجاست که از حالت انجماد خارج کردن اين مواد بسيار مهم است زيرا انجام نادرست اين کار مي‌تواند بر کيفيت مواد غذايي تاثير بگذارد.

آجيل هميشه از سوي متخصصان تغذيه به‌عنوان يك ميان‌وعده مغذي مورد توجه بوده است. مغز دانه‌ها جزو منابع پروتيين گياهي به حساب مي‌آيند و مصرف مرتب‌شان در هرم غذايي به عنوان بخشي از تأمين كننده‌هاي پروتيين مورد نياز بدن ضروري است. علاوه بر آن، تأمين ويتامين E، روي، سلنيوم، آهن و اسيدهاي چرب ضروري نظير لينولييك نيز بر عهده آجيل‌هاست. اما به تازگي، در مورد افزودن رنگ، نمك و حتي بو دادن‌شان و اينكه آيا طولاني شدن زمان نگهداري آجيل مي‌تواند سلامت مصرف‌كننده را به مخاطره ‌اندازد يا نه، زياد مي‌شنويم. به نظر شما محتويات يك كاسه آجيل داراي ارزش غذايي مشابهي هستند يا كاملا با هم تفاوت دارند؟ اين موضوعي است كه‌اين هفته مي‌خواهيم به آن بپردازيم.

از ديدگاه ما متخصصان تغذيه، آجيل‌ها چه شور باشند چه شيرين، تأييد ‌شده‌اند؛ زيرا از نظر تأمين انرژي، پروتئين، انواع ويتامين‌ها و مواد معدني جايگاه ارزنده‌اي دارند اما اينكه چه كسي و به چه مقدار از آنها استفاده كند، مساله‌اي است كه همواره فراموش مي‌شود. اگر آجيل‌ها (چه شيرين و چه شور)، در حد معقولي ميل شوند نه تنها زيان بار نبوده بلكه تأمين كننده نيازهاي ضروري بدن نيز خواهند بود و در درازمدت سلامت فرد را تامين خواهند كرد و سوء تغذيه سلولي را پوشش خواهند داد.

اما به عنوان مثال، يك بيمار فشار خوني هرگز نبايد از آجيل شور استفاده كند يا يک فرد ديابتي نبايد آزادانه از آجيل شيرين براي تأمين نيازهاي روزانه‌اش ميل كند و در اين صورت، حتي اين گروه غذايي بااهميت نيز مي‌تواند انباشتگي چربي و اضافه وزن را به دنبال داشته باشد. پس باز هم تكرار مي‌كنم كه رعايت تنوع، تعادل و تناسب در تغذيه سالم، حرف اول را مي‌زند.

در اينکه ما ايراني‌ها ذاتا مردمان بانمکي هستيم، هيچ‌کس ترديدي ندارد! هم اهل شوخي و طنز هستيم و به بهانه‌هاي گوناگون، طنازي خودمان را به شيوه‌هايي مثل شعر و لطيفه و اس ام اس بروز مي‌دهيم و هم اينکه آن‌ قدر در طي روز، به غذاهايمان نمک اضافه مي‌کنيم که ميانگين مصرف نمک‌‌مان، هميشه‌ چند برابر توصيه‌هاي علمي باقي بماند؛ مبادا که کاهش مصرف اين نمک طعام، سهم آن نمک کلام را نيز کمتر نمايد!